Het arbeidspotentieel is een concept dat werd ingevoerd met de bepalingen inzake re-integratie 3.0 die in werking zijn getreden op 1 januari 2026. De wetgever definieert het als:
“het veronderstelde vermogen van een arbeidsongeschikte werknemer om aangepast of ander werk te verrichten, beoordeeld op basis van informatie over de gezondheidstoestand en de mogelijkheden van de werknemer, met het oog op het eventueel opstarten van een re-integratietraject door de werkgever.”
Het doel is niet om na te gaan of de arbeidsongeschiktheid gerechtvaardigd is, maar om te beoordelen of de werknemer, ondanks zijn gezondheidstoestand, nog over capaciteiten beschikt om het werk te hervatten, hetzij gedeeltelijk, aangepast of in een andere functie.
Dit heeft tot doel de duur van de arbeidsongeschiktheid te verkorten.
Een gestandaardiseerde werkwijze werd ingevoerd voor alle externe diensten om een uniforme en transparante aanpak te garanderen.