Menu
Blog Werkgevers

Een week ontstressverlof, langetermijnoplossing?

Werkgevers | 13 september 2021 | Geschreven door Heidi Verlinden

De afgelopen jaren gaat het aantal burn-outgevallen en langdurige afwezigheden stelselmatig omhoog. Tegelijk blijven heel wat mensen op het einde van het jaar met overblijvende verlofdagen zitten. Als antwoord daarop kondigde Nike eind Augustus aan al zijn personeel op het hoofdkantoor gezamenlijk een week vakantie te bieden, vooraleer ze vanaf 1 september terug op kantoor mogen werken.

Een week ontstressverlof, langetermijnoplossing?

Nike hoopt hiermee burn-out en andere geestelijke problemen bij zijn personeel te voorkomen. Het bedrijf meet zich na dit initiatief de stempel van “goede werkgever” aan. Om een aantal redenen is dit inderdaad een goed initiatief.

Eerst en vooral hebben werknemers recuperatie nodig, en inderdaad nog meer in drukke tijden, al is het maar om het risico op fouten te verminderen. Daarnaast zorgt de transparante communicatie vanuit het management van Nike ervoor dat thema’s zoals een goede geestelijke gezondheid ook bespreekbaar worden onder collega’s. Dat op zich is ook erg waardevol. Werknemers stimuleren om vakantie op te nemen is bovendien ook een goed initiatief: niet elke werknemer spreidt voldoende. Op het einde van elk jaar zijn er altijd werknemers die niet tijdig al hun verlof hebben opgenomen. Voor sommigen is opstapeling van werk al voldoende reden om verlof uit te stellen, en de afgelopen twee jaar komt hier nog bovenop dat reismogelijkheden beperkt zijn, waardoor nog meer mensen vakantie uitstellen. Af en toe verlof opnemen zou ‘normaal’ moeten zijn, zelfs al is het maar een korte periode en ga je niet op reis. Bovendien blijkt uit internationaal onderzoek dat landen met meer vakantiedagen productiever zijn. Vermoedelijk geldt dit ook voor individuele bedrijven.

Om een aantal redenen heb ik toch ook bedenkingen bij dit initiatief. Werknemers zijn het meest gebaat bij gespreide en structurele recuperatie op maat. Eén extra week verlof volstaat voor alle duidelijkheid niet om een burn-out te voorkomen. Naast jaarlijks een langere periode, zou elke werknemer recht moeten hebben op snipperdagen verspreid doorheen het jaar en op wekelijkse en dagelijkse pauzes van het werk.

Sommige werkgevers houden vermoedelijk minder van onverwachte snipperdagen, maar ze zijn wel noodzakelijk om een evenwicht tussen werk en privé op te bouwen. Daarnaast zijn werknemers gebaat bij een aanpak op maat van hun persoonlijke noden en dus ook bij recuperatie op maat. Dat thuiswerken extra stress oplevert, geldt niet voor iedereen, niet elke werknemer had bijvoorbeeld kleine kinderen in huis tijdens de lockdown. Werknemers hebben behoefte aan autonomie en het krijgen van vertrouwen. En wat met het personeel dat niet op het hoofdkantoor werkt? Wat betekent die extra week vakantie voor hun gevoel van rechtvaardigheid?

Om een burn-out te voorkomen moeten we vooral de oorzaken ervan aanpakken: onevenwicht tussen werkeisen (werkdruk, conflicten tussen taken/collega’s…) en hulpbronnen (autonomie, steun van leidinggevende en collega’s…). Voor de stempel van “goede werkgever” is dus meer nodig dan een week collectieve vakantie.